Výsadba Stromu pokoja v Poľsku v Jangrote, gmina Trzyciąż

Na vojenskom cintoríne z roku 1914 v obci Trzyciąż (obec sa do roku 1973 nazývala Jangrot) v Malopoľskom vojvodstve bol 8. novembra 2018 vysadený ďalší zo Stromov pokoja. Projekt sa stal súčasťou posvätenia zvonice na bojisku prvej svetovej vojny v Cieplickom lese. Na cintoríne je pochovaných 2014 vojakov rakúsko-uhorskej a 561 príslušníkov ruskej armády. Je tu pochovaných aj množstvo Slovákov z Oravy. Výsadba pamätného Stromu pokoja bola vyvrcholením slávnosti. Strom spolu so mnou vysadili: predsedníčka Žilinského samosprávneho kraja Erika Jurinová, Slavomír Nagy, konzul Generálneho konzulátu SR v Krakove, starosta obce Trzyciąż Roman Żelazny, predseda Rady obce Lucjan Gajda, Ing. Róbert Machciník, Mgr. Martin Štefaniga a tiež ďalší účastníci slávnosti.

W roku 2018 czcimy pamięć wszystkich żołnierzy poległych w walkach podczas 1. Wojny Światowej bez względu na ich narodowość. Przypominamy sobie setną rocznicę zakończenia 1. Wojny Światowej. Straty poniosły rodziny wszystkich uczestniczących stron. Wojna najwięcej dotknęła zwykłych prostych ludzi. Ten globalny konflikt egzystencjalnie dotknął również naszą rodzinę, co zainspirowało mnie do stworzenia projektu Drzewo pokoju. Mój pradziadek Ondrej Sobola służył najpierw na tyłach, ale w krótkim czasie został wciągnięty w wir ciężkich bojów na Froncie Wschodnim. W roku 1915 zaginął na rosyjskim placu boju i tam jego ślad się kończy. Przez 6 lat szukałem w różnych archiwach wojskowych Słowacji, Czech, Belgii, Danii, Rosji, Austrii, Węgier oraz Szwajcarii. Niestety, wynik był negatywny. Pradziadek, podobnie jak setki tysięcy innych nigdy nie wrócił do domu i leży w nieznanym miejscu. Dla Ondreja i wszystkich żołnierzy, którzy polegli na nieznanych miejscach na różnych pobojowiskach mogę uczynić przynajmniej jedną symboliczną rzecz. Inicjowałem projekt o nazwie Drzewo pokoju. Jego ambicją jest sadzenie drzew pamięci w rozmaitych miejscach świata. Zamiarem projektu jest, aby nabył globalny charakter – oczywiście wyłącznie w kontekście pozytywnym – i w ciągu najbliższych czterech lat rozszerzył się na wszystkie kontynenty jako symbol pokoju i przyjaźni łączącej narody.